Barnfinds zijn maar rare dingen. Hoe kan je vergeten dat je in het bezit bent van een pareltje? Maar aan de andere kant is het ook smullen als er weer ééntje opduikt. Deze worden dan opgekocht door (vaak) rijke autoliefhebbers. Wij hebben een top 5 op willekeurige volgorde opgesteld!

 

BMW 507

De 507 van BMW is sowieso al enorm zeldzaam. Er zijn maar 252 exemplaren geproduceerd. In eerste instantie was het zelfs een flop. BMW was van plan om al ruim 2000 modellen naar de VS te exporteren. Dit haalde ze bij lange na niet, er werden er maar 39 verkocht. Maar deze barnfind is wel heel bijzonder. Deze BMW 507 is ooit van Elvis Presley geweest! Zoals veel mannen in de jaren ’50 moest Elvis in 1958 bij het leger. Let wel, hij was toen al succesvol in de muziekindustrie. Presley had genoeg geld om een leuke auto te kopen om in Duitsland rond te rijden. Dit werd een BMW 507. Erg vervelend was dat fans de auto begonnen te zoenen wanneer Elvis rondreed. Aan het eind van de dag zaten er dus enorm veel lippenstift vlekken op. Elvis besloot om de auto over te spuiten en rood werd als kleur gekozen.

barnfindartikel3 barnfindartikel1

De BMW heeft ruim 50 jaar in een loods in California gestaan. Eigenaar Jack Castor kwam een artikel in de krant tegen dat over de BMW 507 van Elvis ging. Het was een uitgebreid artikel waarin ook het chassisnummer (70079) werd vernoemd. Castor was benieuwd naar zijn chassisnummer en het kwam overeen met het nummer dat werd vermeld. Hij heeft toen meteen de schrijfster van het artikel uitgenodigd om de auto te bekijken. Jackie Jouret kwam de verwaarloosde rode wagen tegen. Die heeft toen meteen Klaus Kutcher (restauratie expert bij BMW) ingeschakeld. Het klassieke autoplatform Petrolicious ging meteen af op dit opvallende verhaal. Die hebben er natuurlijk een prachtige video van gemaakt.

Dino 246 GT

Niet echt een barnfind te noemen maar deze Dino was er net zo slecht aan toe als de meeste barnfinds. In 1978 werd de auto opgegraven in de tuin van een huis in Los Angeles. Brad Howard van Autoplatform Jalopnik beet zich vast in dit verhaal en begon het te onderzoeken. Hier is wederom een video van gemaakt. De huidige eigenaar las het eerste artikel over de Dino en belde toen meteen met Howard. Deze man was tevens een onderzoeker naar het hele verhaal. Hij vertelt in het filmpje dat de eerste eigenaar de auto kreeg van haar man voor haar verjaardag. Een week later gingen ze wat eten en terwijl ze na het diner naar buiten liepen, was de auto weg. De gestolen auto werd in een gat in de voortuin van een huis gereden en het gat werd weer gevuld met aarde. De bandits waren nog wel zo aardig om een grote deken boven te auto te leggen, ter bescherming tegen de aarde. Om een enorm lang verhaal toch in je op te nemen moet je video even bekijken. Met een bak popcorn, want dit verhaal is er eentje om door te vertellen!

Porsche 911

De moderne Porsche 911’s zie je dagelijks rondrijden. Klassiekers wat minder. En zeker auto’s zoals deze. Aan deze 911 hangen de magische worden Matching Numbers. Dat is iets waar de rijke, auto-zoekende mannen opgewonden van worden. Het is niet heel moeilijk om matching numbers te behouden, maar wel voor barnfinds. Vaak zijn het auto’s die uit elkaar zijn gehaald, er andere onderdelen in zijn gemonteerd en dan weggestopt zijn in een schuur. De belangrijkste onderdelen die ‘’matching’’ moeten zijn de carrosserie, de versnellingsbak en de motor. Maar ook deuren, ramen, panelen en velgen moeten van hetzelfde nummer zijn voorzien. En gelukkig voor de rijkere onder ons staat het nummer 9113601576 overal op. De paarse verschijning was de laatste, rechtsgestuurde 1973 Porsche 911 2.7 RS die gebouwd is. In totaal werden 1590 exemplaren geproduceerd. 111 waren rechtsgestuurd en maar 7 exemplaren waren gespoten in de niet veel voorkomende kleur paars.

barnfindartikel9 barnfindartikel8

Deze 2.7 werd gekocht door een Porsche liefhebber in Engeland. Vijf jaar later, in 1978 werd de auto verkocht aan een zakenman die de auto verscheepte naar zijn huis in het Caribisch gebied. In 1989 verkocht de zakenman de auto weer door. Toen werd het chassis overgespoten om de paarse kleur wat meer pit te geven. De nieuwe eigenaar die luistert naar de naam Leon, parkeerde na 7 jaar in het bezit te zijn, de auto achter een muurtje op zijn terrein. Hij kreeg de Duitser niet meer aan de praat. Leon overleed omdat hij toevallig in een schietpartij terecht kwam. Na jaren buiten te hebben gestaan zag een kennis van Leon, Josh, de auto ineens staan. Die kocht hem van de zoon van Leon en verscheepte de wagen naar Florida. Josh was eerst niet onder de indruk. Hij dacht in eerste instantie dat hij een standaard RS had gekocht. Deze werden gebruikt om er till the limit mee te racen. Na wat onderzoek aan de auto kwam Josh er achter dat hij een pareltje had gekocht. Zonder restauratie zou de auto al zo’n 600.000 dollar moeten opleveren. Verwacht wordt dat hij na een prima restauratie zomaar tussen de 1 en 1,5 miljoen waard is. De prijzen van zulke exemplaren zijn in korte tijd omhoog geschoten. Waar ze in 2004 minder dan een ton verkocht werden, is er tien jaar later eentje voor 1.150.000 dollar over de toonbank gegaan. We verwachten dus dat deze Porsche daar niet voor zal onderdoen.

 

Ferrari 250 GTO

De Ferrari 250 GTO is alleen al enorm, maar dan ook enorm zeldzaam. Tussen 1962-1964 zijn er maar 39 250 GTO’s gemaakt. Eentje vinden tijdens een zoektocht naar barnfinds is dus eigenlijk Mission Impossible. Toch lukte het om er eentje te vinden. Deze nog zeldzamere rechtsgestuurde GTO werd in 1962 verkocht aan de Engelsman Mike Parkes. Hij introduceerde de auto op het beroemde Goodwood evenement. Aan het eind van ’62 werd de auto naar de VS gebracht om daar te gaan racen. Zijn laatste race was de 12 hours of Sebring in 1963. Na bijna twee jaar actief te hebben geracet, werd de auto gedoneerd aan een school in Texas om mee te doen aan parades. Na 8 jaar werd de auto verkocht aan Joe Korton voor $6500. Korton was een vreemde man, zo vertelt een oud klasgenoot van zijn dochter. Er werden geen dekens of zeilen gelegd over zijn auto’s gelegd die allemaal buiten stonden weg te rotten.

barnfindartikel10  barnfindartikel12

Innes Ireland kwam in het begin van de 90s het verhaal tegen en schreef erover. De journalist werd uitgenodigd door de Franse Ferrari club om het 20-jarige bestaan te vieren. Hier werd vertelt dat er ergens in Amerika zich een 250 GTO bevindt die totaal verwaarloost is. Terug in Amerika kon hij dit verhaal niet loslaten en moest er iets mee doen. Hij kwam na wat onderzoek uit bij de naam Joe Korton. Er werd een afspraak gemaakt bij Korton thuis en daar stond inderdaad de GTO op een trailer. Ondanks dat hij de auto niet wilde verkopen, hield de journalist vol om de auto over te kunnen kopen. Het bleef bij een nee. Als hij de auto ooit zou willen verkopen zou hij de journalist als eerst een belletje geven. Dit is nooit gebeurd. Uiteindelijk heeft Korton de auto wel moeten verkopen. De koper, Frank Gallogly, is het na maanden gelukt om Korton over te halen. Gallogly verkocht de auto op zijn beurt aan een Zwitserse verzamelaar die de auto volledig heeft laten restaureren door de afdeling die Ferrari aanbiedt.

 

Jaguar E-Type

Recentelijk werd er een opmerkelijke barnfind gedaan. Er wordt over de E-Type gezegd dat het de mooiste auto ooit is. We snappen wederom niet hoe mensen het kunnen vergeten dat ze dit wonderschoon apparaat bezitten. Rechtsgestuurde auto’s geproduceerd door Engelse merken zijn zelfs zeldzaam. Dit rode exemplaar uit 1963 bezit over een 3.8 liter V8 met 265 pk. Niet alleen zo’n barnfind is speciaal, maar ook het hele verhaal erachter. De auto werd namelijk in 1963 gekocht door Ivor Arbiter, oprichter van Drum City en Sound City in London. Zegt je waarschijnlijk niets, maar hij is ook de ontwerper van het logo van The Beatles. Hij word met name de hemel in geprezen door de bekende Dropped-T. Arbiter was maar twee jaar in bezit van de auto. Hij heeft een korte periode niet gereden. De auto stond bij SB Cain of Greenford, een autodealer. Die verkochten de auto weer door aan Howard H Measham die er erg vaak mee reed. Measham had ook een garage en die verkocht de auto door aan Frank Riches. En Riches was een liefhebber van de auto. Hij wilde er zo vaak mogelijk mee rijden en monteerde een heuse trekhaak om zijn raceauto op te zetten wanneer hij een trackday had. Om er beter mee te kunnen racen monteerde Riches een aantal onderdelen. Normaal zou dit de waarde van een auto enorm naar beneden halen maar Riches was slim genoeg om alle overgebleven onderdelen te bewaren. Na een paar jaar intensief te hebben geracet brak de koppeling ineens. Riches was het zat en zette de auto in een garage, hier stond hij tot midden jaren 80. Toen heeft hij de auto in zijn tuin gezet. De auto heeft dus recentelijk een volledige restauratie moeten ondergaan. Alles is 100% origineel. Afgelopen maart werd hij geveild op de Royal Horticultural Society in London. De anonieme koper heeft er 58000 pond voor neergeteld.

barnfindartikel13 barnfindartikel14